Select Page
Een oudheid vol jeugdigheid

Een oudheid vol jeugdigheid

In het hart

Zoals ik een plekje in het hart van Sofia heb gevonden, heeft Sofia een plekje in mIjn hart gevonden. De verouderde stadsdelen zijn bedekt met een jeugdige sfeer. Maar niet zo als in Budapest, waar alles groot en mooi moet zijn. Sofia daarentegen voelt eerder intiem. De klassiek communistische architectuur is voor hen slechts een plek om te wonen, maar voor mij een schouwbeeld om de wereld te tonen.

Passie voor zijn stad

Om mijn kennis over deze fijne plaats te vergroten, ben ik op een zogeheten Free Tour gegaan. En jullie verwachten het nooit… maar dit is dus een gratis tour. Wat meer dan perfect aansluit op mijn reisstijl; ik leef als Die Hard Budgetter. En een Free Tour is absoluut aan te raden. Ik voel de pure passie van de gids wanneer hij vertelt over de pracht van zijn stad. Het is een gelijke liefde voor de starre straten, alsook nauwe steegjes die mij uitnodigen om te slenteren. 

Met verhalen, gevuld met feitjes,  zet ik Sofia in een nieuw daglicht. Zo heb ik geleerd dat het Sofia-Standbeeld een vergissing van de overheid was, omdat Sofia ‘wijsheid van God’ betekent en helemaal niet slaat op de vrouw van het standbeeld, die Sofia heette. De rest van de verhalen zal ik achterwege laten. Die mogen jullie lekker zelf uitzoeken, als jullie de stad gaan bezoeken!

Ouderwetse gezelligheid

Een nieuwe stad, een nieuw hostel. En wat is een hostel zonder hostelvrienden? Dus met een grote groep gingen we op pad. Naar een plek waar ik zelf de vorige nacht per ongeluk op stuitte. En degene die mij kennen, weten dat mijn gevoel voor navigatie niet mijn meest betrouwbare hulpmiddel ter wereld is. Ik had de plek niet opgeslagen in mijn hoofd, het lot van het bier lag in mijn handen en dat gaf mij een beklemmend gevoel.

Geloof het of niet, we hebben het gevonden, wonder boven wonder. Het was een Ierse club waar iedereen samen kwam, of je elkaar nou kende of niet. In tegenstelling tot de pub was de daaropvolgende club een minder groot succes. Het was erg mainstream, niet mijn cup of tea. Dus al snel vertrokken we.

De strijd om de nachtrust

En wat is fijner thuis komen, dan in een hostel. De stilte had de kamer verlaten, toen de 8 bedden met levens waren gevuld. Dit slaat voornamelijk op mijn onderbuurman. Hij rook naar een tabaksfabriek, wat op zich geen probleem is als je je tanden poetst. Hij typte berichten vroeg in de morgen, wat op zich geen probleem is als je het geluid van je telefoon uit zet! En hij snurkte alsof hij stierf, wat op zich geen probleem is als je bij het wakker worden op je zij rolt.

Maar er was wel een probleem. Zijn snurken sloeg over in een strijd om nachtrust. Ik die het bed schud, om hem voor heel even te laten stoppen met snurken. In de hoop dat ik in dit nihile tijdsfragment weg kon dommelen. Ik kan jullie zeggen, het was een lange, veeleisende strijd. Waar beide partijen leden onder het verlies.

De betekenis van God

De betekenis van God

Een goed begin is het halve werk

De gezegde “een goed begin is het halve werk” komt niet uit de lucht vallen. Want tot een uur of 6 ben ik niet verder dan de dichtstbijzijnde stad gekomen. Mentaal bereidde ik me voor op een  gezellige greppel-camping. Toen zag ik damp de koude avondlucht omarmen. 3 Oekraïense reizigers bereidden een culinaire noedelsoep. Dit zijn mijn type mensen, reizigers! En hoop doet leven dus ik stapte vol moed op hen af. Voor even vergrijsde mijn hemel, hun auto zat prop vol. Maar ik hield vol. Ik kan mijn tas op mijn schoot, zei ik. En een deal was gesloten !

Een band van genegenheid

Nadat ik had meegegeten kon ik meerijden. Zij waren onderweg naar Istanboel, waar Sofia op de route van ligt! Mijn hardcore budgeting plus hun amicale ideologie resulteerde in het betalen voor mijn hotelkamer en het dineren op de volgende dag. Dat is het mooiste aan liften. Hoe je in een mum van tijd een band creëert van genegenheid. Voortkomend uit de vrijgevigheid en dankbaarheid op het eerste gezicht.

Drie inzichten in de pracht van gelovig zijn

Al met al waren dit goede mensen en in hun geval speelde Christelijke religie daar een grote rol in. Ik zelf ben atheïst in hart en nieren, ziel en geest. Daarom heb ik altijd met een vooroordeel tegen het geloof aangekeken. Echter, heeft mijn gespendeerde tijd met hen deze visie betwist. En al hoewel het Christendom nog over grote kwalen beschikt (zoals het beknellen van wetenschap en seksuele geaardheid), heeft deze rit mij inzicht gegeven over drie prachten van geloven.

  1. Het brengt iedereen samen, jong & oud, zwart & wit, onopgeleid & opgeleid en ga zo maar verder. Het verwekt een collectieve liefde, de wederzijdse liefde voor God en voor elkaar.
  2. Het overkomt de drempel naar het edelmoedige van de mens. Wat spoort iemand aan om goed te doen? En wat is goed doen precies? Voor velen valt niet niet te verkenning in hun innerlijke zelf. Waardoor een externe factor zoals God de weg naar een beter mens, begrijpelijk maakt. Begrijpelijk voor ons primitieve apenbrein.
  3. Het geeft reden aan alle positieve en negatieve gebeurtenissen in ieders leven. In mijn ogen maken zware tijden mij als individu sterker. In de ogen van een Christen is het God die hen beproeft. Wat naar alle eerlijkheid een meer toegankelijke aanname is. Het laat de rust wederkeren naar de geest en de geest wederkeren naar het echte leven. Het echte leven dat niet is verdoezeld onder de emoties van de mens.
Een Capital van kapitaal

Een Capital van kapitaal

Artestieke instelling

Voor starters is Budapest een stad om niet gauw te vergeten, vol met nachten om niet te herinneren. Zo heb ik een jaar geleden ook op handen en voeten mijzelf een weg door de straten gebaand. Om dit toch wat anders aan te pakken besloot ik dit maal rechtop lopend op pad te gaan. Ik ging cultuur snuiven! Met deze artistieke instelling droegen mijn benen mij 2 uur lang naar de allermooiste kerk van Budapest. En wat denk je…. Moest ik opeens betalen om binnen te komen. Dit is niet wat God gewild had.

Een abstract avontuur

Gelukkig beschijnt de zon meerdere straten en stegen die ik fanatiek afstruin. Ik als echte sight-seeing-slenteraar. En met mijn ietwat kinderlijke gedachtegang is dit een bijzonder abstract avontuur. Want alles is enorm in Budapest, maar dan ook echt ALLES. Daarmee kan je de illusie creëren dat alle gebouwen van normale grootte zijn en de mensen simpelweg van Madurodam formaat, wat je het gevoel geeft van een goudvis in de Grote Oceaan.

De semi-ongemakkelijke route

Inmiddels heb ik de smaak van hostels te pakken. Ditmaal verbleef ik bij een Vietnamees stel, in de tussenkamer van hun appartement. Wat er op neer kwam dat zij 100 keer per dag door de hostelkamer heen en weer moesten lopen. Deze semi-ongemakkelijk route voor hen kwam bij mij vooral over als ironische aandoenlijkheid. Daarnaast bracht het hostel mij ook twee Portugese vrienden. En als de drie musketiers gingen we op avontuur, naar de berg van Budapest.

De beste bar van Budapest

Zoals Krakau de cafévriend heeft die trots over de stad op afval vertelde, heeft Budapest de cafévriend die trots vertelt dat hij een werkende bazooka heeft gekocht. En voor degene die Budapest ook graag onveilig willen maken…. weet ik in ieder geval een leuke bar! Szimpla heet het en er hang een Berlijnse sfeer. Een sfeer van chaos, zoveel chaos dat het rust uitstraalt. Hier ben ik wezen drinken met mijn twee compagnons en met twee meiden die ik ontmoet heb in de travelers bar (ook een goede tip als je opzoek bent naar vrienden!).

Het afscheid

De nacht eindigde in een gamehal waar één van de meiden per ongelijk 100 munten kocht, er zijn ergere fouten om te maken :). Maar aan alles komt een eind. Tijdens deze reis heb ik ontdekt dat het voordeel van vrienden maken, ook een zwaarte met zich mee draagt. Bij het afscheid nemen ervaar ik een ontberend gevoel, dat een aangenaam comfort wordt verbroken en ik zal vertrekken naar het onbekende. Toegaan naar de richting van de reis.

Het Slowaakse meth probleem

Het Slowaakse meth probleem

Het liften kan natuurlijk niet altijd feest zijn. Zo heb ik er 7 uur over gedaan om in de stad Kosice te arriveren, wat een schamel ritje van 1,5 had kunnen zijn. De eerste lift was een lief stel, die mij als het verdwaalde schaap zag en besloot om mij bij de snelweg af te zetten, waar zij zelf niet heen moesten. En dat is natuurlijk hartstikke top, alleen werd ik totaal aan de verkeerde kant afgezet.

Een Eftelingiaanse stad

Hierop volgden een lange wandeltocht en 3 andere liften voordat ik het sprookjesachtige Kosice kon bewonderen. Want dat is waar ik belanden, een Eftelingische stad waar de felkleurende huizen door een argeloze kleuter ontworpen leken te zijn. Dit creëerde een sfeer die de zon laat schijnen op een onheilspellende onweersdag. 

 

Kerk in Kosice

Ladderzatte vrienden

In de avond ging ik op expeditie naar het Slowaakse nachtleven. Waarna ik al binnen 5 minuten werd aangesproken door een groep ladderzatte hangjongeren. Niet mijn favoriete genre, vanwege het ego-vergrote imago dat je moet opzetten om te voorkomen dat over je heen wordt gelopen (of waggelen in hun geval). Maar ik ben op reis met de wereld, dus besloot om met hen mee uit te gaan.

Droevige disco

Vervolgens eindige we op een begraafplaats. Oké niet officieel, maar de club imiteerde wel de sfeer van een crematorium: erg heet en bijzonder weinig mensen die dansten. Dus lang zijn we niet gebleven, want gelukkig waren mijn Slowaakse compagnonnen ook sterk ontevreden over de gemoedstoestand van de club. Buiten aangekomen besloten zij een joint te roken. Wat natuurlijk wel een sluit bij een Amsterdamse reiziger. 

Meth crisis

Tot dusver dus wel een okeïsche avond. Maar een het nachtleven zou het nachtleven niet zijn als er een plottwist op tafel zou komen. In dit geval was dat de gasten meth gingen bestellen, wat voor mij een erg duidelijk teken was om weer lekker onder de wol te gaan. Wel heb ik nog gevraagd of dit de normale gang van zaken was, voor hen en voor Slowaakse jongeren in het algemeen. Het antwoord was ja. Mijn individuele bron beargumenteerde dat de corona crisis jongeren in Slowakije een meth crisis in heeft geholpen. Waarbij het evengoedkoop en zelfs normaler dan wiet is geworden! Een droevige nasleep van een simpel gezegde klote periode.

Profiteren moet je leren

Profiteren moet je leren

Ik heb heerlijk ontbeten in de trekker van de houthakkers, dat deed de jongen goed. Met de verkregen energie besloot ik de laatste loodjes te leggen en naar de top te klimmen. Iets waar ik verre van spijt van heb. Want wat een ongelofelijk mooi uitzicht, hier deed ik het allemaal voor. De aarde is het meest prachtige geschenk want een mens kan krijgen, de aarde is als de hemel op aarde.

Los genietos

Na mijn doel te hebben bereikt, vond ik dat ik ontspanning verdiend had. Ik noem maar iets, een jacuzzi of zo. Ik ben een doorgewinterde spa-regelaar en heb vroeger vaak een simpel maar zeer effectieve truc toegepast om gratis naar de sauna te gaan. En dit is…. tromgeroffel… gewoon naar binnen lopen. Ik heb nog nooit zo goed van ontspanning genoten als in deze luxurieuze spa. Los genietos.

 

Sauna in Zdiar