Select Page
De meest magische plek op aarde

De meest magische plek op aarde

De grond waar mijn gewicht op rust en dansende moleculen in de lucht. Het voelt anders hier, alsof alles op zijn plek valt. Ben ik dan toch een hippie? Of is het misschien de abstracte atmosfeer van het Middenoosten. Of laat ik mij simpelweg meewaaien met de collectieve gedachtewalm die over dit heiligdom trekt? Hoe dan ook, Jeruzalem voelt magisch. Of met een ander woord uit te drukken: energie. Hier herontmoet ik Bram, wiens pad ik zowel in Griekenland als in Turkije heb gekruist. De Bram, die na drie jaar reizen het gevoel van thuis is verloren bij het overwinnen van de wereld.

De meest magische plek op aarde

De grond waar mijn gewicht op rust en dansende moleculen in de lucht. Het voelt anders hier, alsof alles op zijn plek valt. Ben ik dan toch een hippie? Of is het misschien de abstracte atmosfeer van het Middenoosten. Of laat ik mij simpelweg meewaaien met de collectieve gedachtewalm die over dit heiligdom trekt? Hoe dan ook, Jeruzalem voelt magisch. Of met een ander woord uit te drukken: energie. Hier herontmoet ik Bram, wiens pad ik zowel in Griekenland als in Turkije heb gekruist. De Bram, die na drie jaar reizen het gevoel van thuis is verloren bij het overwinnen van de wereld.

 

De islamistische sluier

Door deze ervaring wil ik alsmaar dieper duiken in de bodemloosheid van het vermogen om te geloven. Voor een onschuldig videoconcept wil ik een aantal gelovigen een platform bieden om hun ideologie te verkondigen. Bij de wereldberoemde Al Aqsa Moskee begin ik wat heen en weer te vragen en via via ontmoet ik een moslim broeder in een kleine intieme moskee even verderop. Als de klok een etensbord zou zijn, dan zou het tot de rand toe gevuld zijn met alle ingredi├źnten van de islam om het vervolgens aan mij geserveerd te worden. Dan kan ik voor even het tipje van de islamistische sluier oplichten en door mijn vingers laten bewegen.

Op een missie

Op een missie

‘Een kleine stap voor mij, is een grote stap voor mijn reis’ dat denk ik, terwijl mijn schoenzool neerstrijkt en het stof op de bodem van het Middel Oosten doet opwaaien. Tel Aviv. Het jongere broertje van New York dat opstandig doorfeest tot de ochtenddauw. Doch te onmondig om zichzelf cultureel te noemen. Want het zijn enkel wolkenkrabbers die de horizon doorboren, waarachter de mensen hun stadse stress uitwateren bij de vlinderblauwe zee. In de avonden mag ik bij mijn goede vriend Rotem overnachten (die ik in Berlijn heb ontmoet). En in de middagen ga ik op pad met een doel!

Waarom ik CoffTea verkoop

Deze strandcultuur is niet voor mij weggelegd. Ik heb toch geen vakantie?! Het lijkt mij een betere bezigheid om de strandgangers van Tel Aviv te bedwelmen onder de onweerstaanbare aroma-waterval van mijn zelfbedachte CoffTea. Mijn cateringbedrijfje trekt verder de wereld in. Vijf dagen lang strandwandel ik van Noord naar Zuid. En van Zuid naar Noord. Nooit eerder heb ik zo van werken genoten. Ik voel mij nuttig. Ik verdien geld om verder te reizen. Het leert mij om aan Jan en alleman te verkopen. En het allerbelangrijkste, ik heb ontzettend veel leuke gesprekken met een verscheidenheid aan mensen. Waarbij we de zwaarte van de wereld verlichten door te lachen. Zonder de wijsheid van het verleden in het gesprek te verliezen. En met de 101 succeswensen die ik krijg, ga ik India zeker bereiken!

Drinking Coftea